Matthäus Passion Edam weer op hoog niveau verklankt

Matthäus Passion Edam weer op hoog niveau verklankt

Het aantal uitvoeringen van de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach gaat in ons land richting de 200. Daar zit natuurlijk van alles bij, echter de jaarlijkse uitvoering in de Grote Kerk van Edam behoort tot de edities die ertoe doen. In kwaliteit, in interpretatie en ook organisatorisch. Zo ook weer de afgelopen Goede Vrijdag waar dirigent Stephen Kavelaar zijn laatste van de 19 achtereenvolgende afleveringen dirigeerde. In een sfeervol verlichte Grote Kerk met ruim 900 toehoorders.

De Matthäus Passion van Bach stelt hoge eisen aan alle uitvoerenden, hier Matthäus Koor Edam, orkest Accademia Amsterdam, het Kinderkoor van de Academy of Vocal Arts en de zes vocale solisten. In dit grootse werk vat Bach zijn geniale kunnen samen, met als voorbeeld hoe hij tot vier kruisen en mollen door de toonsoorten meandert, een in zijn tijd ongekende wijze van componeren gezien de toen heersende ongelijk zwevende stemming. Het grootse openingskoor, de allegorische klaagzang van de dochters van Sion in e-mineur, één van Bach’s favoriete toonsoorten, waar het kinderkoor in G-majeur het ‘O Lamm Gottes’ doorheen zingt. Onvoorstelbaar knap, en afgelopen vrijdag in Edam voortreffelijk gezongen. Zo werd de toon gezet voor een prima uitvoering.

De ‘cast’ van vocale solisten was over de hele lijn op niveau. De jonge evangelist Leon van Liere groeit met het jaar en leverde een zeer adequate invulling van het evangelieverhaal. De stem van Pierre Mak lijkt gemaakt voor de Christus-partij, indrukwekkend. Sopraan Maria Valdmaa had geen enkele moeite in het hoge register, maar zou het volume (in zo’n grote Kerk) ook in de laatste lettergrepen vast moeten houden. Countertenor Dave ten Kate zong weer prachtig expressief, een vreugde om te horen. Adriaan De Koster bereikte in zijn tenor-partijen op soepele wijze alle hoeken van de kerk. Echter de bas Berend Eijkenhout was voor mij de relevatie van de avond, wat een prachtige weergave in recitatieven en aria’s, het kon niet op. “Am Abend da es kühle war, ward Adams Fallen offenbar”, zijn laatste recitatief. Waar dichter Picander in zijn libretto verwijst naar de Genesis-tekst, en Bach er zo ongekend fraai de noten onder plaatst, daar is een topzanger nodig om dat te verbinden, en dat was Berend Eijkenhout!

Het kinderkoor zong weer bewonderenswaardig. Niet alleen de beide hoekdelen van het eerste deel, maar ook de sopraanpartij van de koralen. In die twee beroemde hoekdelen had hun melodie nog wel wat meer volume mogen hebben, maar tegenover twee koren van totaal 52 zangers is dat lastig. En in al die koralen was het weer mooi in evenwicht. Het Matthäus Koor Edam zong de koralen zeer fraai en de beschouwende hoekdelen en volkskoren gedisciplineerd en kundig. Dat aan deelname aan het koor bepaalde eisen worden gesteld is zeer terecht en het resultaat daarvan vertaalde zich ook deze keer weer heel positief.
Accademia Amsterdam leverde een zeer passende en professionele begeleiding. De barokkopieën van de blazers dragen substantieel bij aan de gewenste klankverhoudingen en technisch was alles goed voor elkaar.

Zo dirigeerde Stephen Kavelaar zijn laatste Matthäus Passion in de Edammer kathedraal. Een prima dirigent, ‘geen ijdele poppenkast op de bühne’, maar trefzeker en duidelijk in zijn aanwijzigingen. En ook bescheiden, zoals hij bij enkele aria’s even terzijde stapt, bijvoorbeeld bij de bas-aria “Komm, süsses Kreuz”. Ragfijn spel van de gamba, kistorgel, contrabas en theorbe plus de prachtige stem van Berend Eijkenhout, een dramatische tekst maar muzikaal een feest!
Een groot applaus klonk na het laatste C-groot akkoord, plus extra vele bravo’s voor Stephen Kavelaar. En terecht!
Peter van Voorst

 




BASE-it Computers De Boer Accountants Harmonie Kapper Sjoerd Lux Photograpy Cor Kes Ronald Schot Smits Web Stadskrant adverteren Uitgeverij De Stad Hotel Restaurant De Fortuna schoonmaak & opruimbedrijf HARRIE
Facebook