Redelijk wat Volendammers in klederdracht en onder aan de dijk een goedbezochte braderie. Richting d'Ouwe Helling is de kade bezet met rookkasten. Aal is een kostbaar goedje geworden, maar hier hangen nog vele tientallen kleine dunne, of iets dikkere lange boven het houtsvuur. Het werk wordt serieus genomen en hier en daar heerst zelfs animositeit. Cor Jonk moppert op z'n 'ome Cor' die in de weg loopt en geeft zijn zoon aanwijzingen. Ondertussen deelt hij stukjes kibbeling uit: 'hier neem jij ook wat!'

De Volendammerdag is een feest van zien en gezien worden. Na de kerkgang volgt, in een mooie katholieke traditie, een borrel op de dijk. En die borrel vraagt om een tweede, zodat de stemming er 's middags al vroeg in zit. Toeristen vergapen zich aan het gratis spektakel.

De kwaliteit van het muziekprogramma is hoog. Nadat het Volendams Operakoor het podium verlaat is het de beurt aan jong talent. Zo zingt Jenny Veerman (18) de keien uit de dijk, met een 'I'm walking on sunshine' en heeft even daarvoor een nog jongere zangeres het publiek geraakt met een mooie ballad. "Die wil ik wel op mijn bruiloft," vertelt een knappe Volendamse aan haar vriend, die duidelijk nog even moet wennen aan het idee straks een getrouwd man te zijn.

Het is zondag niet alleen de Dijk waar het druk is. Ook de kunstroute trekt zondag (en zaterdag) veel publiek. De combinatie is goud en het werk doorgaans mooi om te zien. De Volendammerdag, als eerbetoon aan tal van oude tradities, is zelf allang niet meer weg te denken en op weg om een instituut te worden!